Nieuws

Sjan Cox

 

 

 

 

Sjan Cox uit Stein.

Is niet meer te missen !!!!

Het is bekend dat duivenliefhebbers in het algemeen erg kritisch ingesteld mensen zijn. Meestal mopperen ze over dezelfde dingen. Op het beleid van ’n bestuur, over ligging, over lossingen van vluchten en dat soort dingen. Er is altijd wel iets wat niet deugd. Het komt tegenwoordig niet meer voor dat iemand, die de duivensport in zijn algemeenheid dient, een schouderklopje krijgt. Gelukkig zijn er toch nog mannen ( en ook vrouwen) onder ons die oog hebben voor die dingen. Bij ons in de vereniging hebben we een dame die zeer verdienstelijk werk verricht. Haar naam is Sjan Cox en het mag gezegd worden dat ze een belangrijke schakel in onze vereniging is. Op haar schouders rust een groot stuk verantwoording voor wat betreft het penningmeesterschap van de club, de administratie bij het inzetten van de duiven, het chippen van de duiven, bezorgen van de uitslaglijsten bij de liefhebbers enzovoorts. Kortom eigenlijk alles wat vereist wordt aan werkzaamheden bij ’n duivenclub met een nationaal inzetlokaal. In haar werkwijze wordt een stuk idealisme gekoppeld aan een ontembaar enthousiasme. Ze leeft voor de vereniging en naast haar taak als huisvrouw offert ze veel van haar vrije tijd daarvoor op. Als je man een bekende speler is op de grote fond dan is het veelal normaal dat de vrouw de man ondersteund bij zijn sport. Hier is Tjheu Cox mee bedoelt. Sjan stak altijd wel een handje toe als het nodig was. Dat dit handje hulp van haar zou uitgroeien tot zo’n belangrijke taak bij de vereniging dat heeft ze allerminst kunnen bevroeden. Ze rolde er als het ware gewoon in. Wat hebben menige liefhebbers het gemakkelijk in onze club. Ze komen duiven inzetten om daarna gezamenlijk nog enige tijd wat te kletsen. Natuurlijk met een koel flesje bier of fris er bij. Deze betreffende kunnen fijn ontspannen de dag van de duivenlossing in alle rust tegemoet zien. En als ze hun duiven op de wedvlucht goed hebben gepresteerd dan hebben ze nog meer pret. Dan blijven ze nog langer in het lokaal hangen en drinken nog ’n paar pintjes méér. Met het nodige ongeduld wachten ze dan tot Sjan de uitslaglijst klaar heeft. Ze staan er niet bij stil dat Sjan daar een boel werk mee heeft. Heel dikwijls werkt ze dan onder spanning en zeker als het een Provinciale en Nationale vlucht betreft. Dan telt voor haar één ding en dat is om alle wedvlucht gegevens, zo vlug als mogelijk is, naar de betreffende organisaties te zenden. En dat ook nog in het weekeinde als iedereen vrij is. Bij Nationale vluchten soms tot diep in de nacht! Veel liefhebbers hebben er geen notie van hoe veel werk daar mee gemoeid is. Een karwei dat geen nat vingerwerk is maar wat zeer accuraat moet gebeuren. En welke beloning staat daar tegenover? Weinig of helemaal niets. En juist omdat Sjan dat weinige mee krijgt is het goed dat ze eens in het zonnetje wordt gezet. Ze mag naar voren geschoven worden! Het mag onderstreept worden met te zeggen dat ze zich in onze vereniging L.U.Z. en ook bij het samenspel Maaskant bijna onmisbaar heeft gemaakt. Daar mag voor geklapt worden!!!!

En we moeten even nadenken voor we met kritiek klaar staan. Waar gewerkt wordt daar zal wel eens ’n foutje vallen. Denk dan dat die mensen hun vrije tijd en deels hun hobby voor ons liefhebbers opofferen. Toon begrip als er eens ’n foutje in de uitslaglijst staat en bedenk dan dat hieraan veel werk en inspanning aan is voorafgegaan. Want we hoeven niet jaloers te zijn op het werk dat verricht moet worden. Met een vrouw als Sjan Cox, en de anderen bestuursleden die de handen uit de mouw durven te steken, zijn deze de personen die maken dat onze duivensport kan blijven doorgaan. Want als die er niet meer zijn…..dan is het uit met de pret.

 

Pie.

 

 

Een nieuw jaar!

Weer een jaar verder!

 Pats! We zijn straks weer allemaal een jaartje ouder. Niet waar zullen er velen zeggen want mijn verjaardag is maanden later. Maar ons geboortejaar liegt niet op onze identiteitskaart en de kalender die zegt ook de waarheid. We stappen allen, hoe dan ook, straks over de drempel. Het kan pijn doen dat er alweer een jaar bijkomt. Maar bij al wat pijn doet past een verdoving. Een spuitje bij de tandarts, een pilletje voor de griep of een pleister op een wondje. Geruisloos en zonder pijn stappen we straks 2020 binnen en er is voor niemand een retourkaartje haalbaar en vooruit is dan de harde boodschap. Goede moed! We krijgen allemaal weer een kleine vracht wensen van vrienden en kennissen en zeker in eigen familie. Allemaal wensen die hopelijk van harte zijn. Ook de post bezorgt ons mooie wensen en we zijn dan blij dat we niet vergeten zijn geworden. Dat is heel zeker hoopvol. Maar doen we zelf óók wat om het jaar moediger en blijer in te zetten? We hebben niks te mekkeren! Straks gaan – ik en jullie- uit onze bol. Champagne in de hand en confetti achter de oren en mogen we vrienden en vriendinnen een zalig nieuwjaar kussen, maar dan houd het op. Dat doen we met zoveel glitter en glamour zonder te beseffen dat er zeeën van ellende bestaan. Goede reis gewenst! Het zal wel weer een reis worden in een supersnelle trein, want ons leven vliegt zeer vlug. Kijk eens af en toe achteruit naar wat onherroepelijk voorbij is. Kijk eens op een regenachtige dag naar vroegere foto’s, naar herinneringen aan je jeugd, aan je huwelijk en de geboorte van je kinderen, aan een overwinning met je duiven en je wordt weer effe warm als je daaraan terugdenkt. Vrienden, we staan straks weer voor een nieuwe lente, hopelijk niet onze laatste! Laat die binnen, niet alleen in je kamer, maar ook in je hart! Als je door het raam kijkt of via het weerbericht hoort dat de zon gaat schijnen laat die zon ook in je hart warmte brengen. Dan zal je levensreis in het nieuwe jaar van 2020 vlotter en ook vreugdevoller verlopen. Weg met het laatste restje wreveligheid, het oude jaar is afgesloten, het nieuwe jaar doet zijn intrede. Met moed en vertrouwen en het hoofd fier rechtop gaan we het tegemoet!

Pie.

Fijne feestdagen

                                                    

                              

  

Fijne Kerstdagen

              

Mijmeringen rond Kerstmis.

 Het zijn nu sfeervolle dagen voor Kerstmis. Het is bedompt en het is stil op straat. Een serene rust hangt over de gemeente. De schemer valt in, ten teken dat het avond wordt. Zachte miezerige regen valt als een gordijn door de kille winterlucht en zorgt voor plasjes op de straat. Nee, niks geen sneeuw die de daken van de huizen bedekt. Niks er van! Maar om in de juiste stemming van Kerstmis te komen daarvoor moet men zich afzonderen. Geen TV kijken, geen krant lezen en ook geen radio aan. Want de ellende wat er wordt gepresenteerd dat past niet in deze tijd van vrede en welbehagen. Nee, ik wil even geen beelden van mensen in lange rijen voor het hoognodige voedsel. Ik wil ook het kabaal en het geweld van demonstrerende boeren en jongeren niet zien. Ik wil welbehagen de komende dagen en geen narigheden. Maar wel heb ik 10 euro gedoneerd aan de voedselbank. Bestemd voor mensen die echt armoe hebben. Bovendien heb ik ook nog een blik erwtensoep in de bak gedeponeerd die bij de supermarkt “Linders” geplaatst was voor de voedselbank. Een lekker bord snert gaat er bij iedereen altijd wel in dacht ik zo. En zo zal het gebeuren dat ik met die gift heel voldaan aan het Kerstfeest gestalte kan geven. Maar toch vraag ik me ook af of de mensen die zo’n kerstpakket ontvangen daarmee de winter zullen door komen. Ik berust in mijn geweten door te zeggen dat alle beetjes helpen. Nu, met deze Kerst, ligt de halve wereld op zijn gat. Dat ellende met die vluchtelingen in de kampen is een complete wanorde. Alle wereldleiders die liggen onder vuur. Wat het zal worden zal wel in 2020 uit de bus komen. Maar nu is Kerstmis aan de orde. Vrede en welbehagen voor alle mensen. We zijn het niet vergeten. En maar kerstkaarten schrijven en versturen. Naar familie en vrienden met de beste wensen voor 2020 erbij. Volgens mij is er met Kerstmis iets goed mis wel te verstaan. Het zou pas heel leuk zijn als op de vijfentwintigste een flink pak sneeuw zou vallen. Dat geeft zo’n lekker sfeertje en iets vredigs en vooral komt dan het welbehagen bovendrijven. Vrede op aarde voor alle mensen “ van goede wil ”. Het wordt gezegd en gedacht, maar is het wel zo? Mij maken ze niet wijs dat driekwart van de mensheid kwaadwillig is. En voor degene die wel kwaadwillig zijn daarvoor moge Kerstmis van dit jaar een keerpunt zijn.

 

Ik wens jullie een fijne Kerst en vooral een voorspoedig en gezond nieuwe jaar.

 

Veel groeten van Pie.

 

Copyright © 2013. All Rights Reserved.