Happening

Weer een leuke happening bij “ Simons & zonen” in Ransdaal!

 Praten of schrijven over het bestaan van het “ Duivenkweekcentrum Limburg of over de Groot en kleinhandel in duivenvoeders” van de gebroeders Simons & Zonen in Ransdaal is het zelfde als een open deur intrappen. Het zijn weinige duivenliefhebbers in Nederland die niet op de hoogte zijn wat daar in Ransdaal niet gebeurd ? Om maar te zwijgen over de successen wat ze met hun duiven elk seizoen weten te behalen. Hoe wordt je anders een bekende duivenmelker? En heel bijzonder is de manier waarop de gebroeders Simons & Zonen de winnaars van “Limburg Totaal en de Stichting Fond duiven” huldigt. Een ware happening! En vooral omdat de alom bekende dierenarts Dr. Henk de Weerd daar altijd bij aanwezig is. Het is een weten dat deze wonderdokter van duiven een dependance heeft in de zaak bij Simons en er regelmatig consult houdt. Vele liefhebbers, en vooral de winnaars, die zijn bij hem vaste klant en slaan zijn goede raad niet in de wind als het gaat om de duiven gezond te houden. Op donderdagmiddag van 3 oktober mochten weer een aantal vedetten meemaken dat ze door die beroemde duivendokter een veer op hun hoed kregen gestoken. Een huldiging die ze weer niet gauw zullen vergeten. Bij het feilloze af! Ondanks dat een stagnatie in het wegverkeer de oorzaak was dat Dr. de Weerd een weinig later arriveerde, kon dit de pret niet drukken. Maar dat wachten werd in grote mate gecompenseerd in een gezellig samen zijn met koffie en vlaai en ‘n broodje gezond. En natuurlijk met de nodige vertelsels over de gang van zaken in het afgelopen seizoen. Ieder had zijn eigen verhaal te doen en ook iedereen had daar oren naar. En het attractieve ervan dat was dat niemand zijn plaats kende die hij behaalde. Elke winnaars en sterspeler kreeg van de dokter een handdruk met de woorden dat ze trots mochten zijn over het behaalde succes in het voorbije seizoen. Dat waren geen holle woorden maar woorden die betekenden dat ze tot de absolute duiventop van Limburg behoorden. En zo begon hij bij Fred Keersemeeckers uit Itteren die zich weer grandioos manifesteerde op de vlucht van Chalons en Champagne op 29 juni en van Orleans op 16 september. Op die genoemde vluchten was hij niet te kloppen. Zo won hij niet alleen Orleans, maar wist het zelfs klaar te spelen om op Chalons bij Limburg Totaal met Goud-Zilver en Brons het hele podium te bezetten. En weer goed in de kijker vlogen zich ook G.Lindelauf & Zoon uit Vijlen. Deze vedetten die waren zo als gewend ook het afgelopen seizoen weer zeer succesvol. Op de vlucht Chalons van 5 mei tegen bijna 11.000 duiven wonnen ze de 1e en de 7e prijs in de top tien en in het ganse 20 prijzen om dat op Melun van 19 augustus over te doen met de 1e en de 2e prijs en totaal 26 prijzen. Een prestatie die moeilijk is na te doen. Lovende woorden waren ook voor Cor Jacobs uit Heinsberg? En niet zo weinig! Deze haalde het kunststuk uit om Internationaal Marseille te winnen. Met een deelname van 10.029 duiven in een moordende Marseille beet zijn kras doffer de spits af en vergaarde voor Cor Jacobs onvergetelijke roem. Zijn overwinning staat voor eeuwig in de boeken. En Dennis Veugelers, met z’n vader Peter, uit Nieuwstadt die werden ook bij de hulde betrokken. De paternoster uitslagen die Dennis in 2019 weer wist te behalen die zijn weer veelvuldig geweest. Op prestatiegebied is Dennis een absolute kei en zijn slechte seizoenen die zijn heel sporadisch. Met een hok vol met duiven, die van ras en stand zijn, speelt hij regelmatig de sterren van de hemel. Datzelfde doet ook Jean Hornesch uit Cadier en Keer. Een liefhebber wiens naam ieder seizoen weer op veler lippen ligt. Jarenlang is deze halve fond kampioen een speler van grote allure. Op provinciaal gebied en bij het sterke spel van de Wefo is hij een topper van formaat waar hij dikwijls uitslagen maakt waarvan de concurrentie staat te bibberen. Hoewel zijn spel met de jonge duiven in het afgelopen seizoen niet aan zijn wens voldeed is het wel zeker dat men van deze Hornesch in 2020 weer iets gaan beleven. Dat mag ook worden gezegd van Frits Paulssen uit Linne die bij lange na niet een onbekende in de duivensport is. In het afgelopen seizoen heeft Frits met goede uitslagen weer bewezen een ware kampioen te zijn. Hij laat de mand de grootste selectie doen, een selectie die zwaar is en waar alleen de allerbeste duiven mogen overblijven. Hij is er altijd op uit om iets goeds bij te halen maar als ze niet voldoen dan vliegen ze er net zo snel weer uit als ze erin kwamen. Sportiviteit staat bij Frits boven in zijn vaandel geschreven en met deze eigenschap en zijn strek spel is hij een kampioen met een grote K. Onder het duivengezelschap bevond zich ook een zuiderbuur en dat was Valere Smeers uit het Belgische Bilzen. Ik kreeg toegefluisterd dat hij in duivensport een naam heeft die al jaren een begrip is in Bilzen en omstreken en dat zijn spel met de medische begeleiding en het systeem van “ Belgica de Weerd” met sprongen vooruit is gegaan. En zo werden de genoemde liefhebbers deze middag weer eens herinnerd aan het afgelopen seizoen en in het zonnetje gezet. Namens deze topspelers mag ik dank u wel zeggen en lof toezwaaien aan Dr. De Weerd en de Gebroeders Simons & zonen voor de organisatie van het evenement. Het zijn deze die het de liefhebbers op deze middag weer bijzonder naar hun zin hebben gemaakt. En ik, de schrijver van dit verslag, was zeer vereerd dat ik bij dat voorname gezelschap mocht zijn. Het was tof!

 

Pie Schepers

Wedvlucht Sezanne 22 september

Samenspel Maaskant

Wedvlucht Sezanne ( sluitvlucht) 22 sept.

Deelname 367 duiven. Los 09.00 uur. 1e duif 11.56.25 uur. Snelh. 1650.250 m/pm.

 De combinatie Zinken-Coumans kraaien alweer victorie!

Sluiten het seizoen af met 28 prijzen waarvan

1-5-7-8-9-10 de kersen op de taart zijn!

 Met deze vlucht is het seizoen weer gedaan. En de laatste vlucht die werd gevlogen in een weersomstandigheid die voor de duiven ideaal was. Met de zon aan de blauwe hemel en een zuidelijk wind die maakte het, zowel voor de liefhebber als voor de duiven, zeer aangenaam. En de duiven hadden er goeie zin in toen ze om 9.00 uur in Sezanne werden gelost. Met de hulp van de wind gingen voor de afdeling Limburg 5155 duiven op de vleugels. En daar mag van gezegd worden dat dit een uitgelezen leger was. De laatste loodjes wegen immers het zwaarst en het zijn de sterkste duiven die in de laatste etappes nog de strijd aan binden. Gezien de gunstige omstandigheid was aan het thuisfront niet iedereen op zijn qui-vive toen de duiven arriveerden. Heel was liefhebbers die hadden zo vroeg de duiven niet verwacht en zaten nog aan de soep te lepelen toen links en rechts al duiven thuis kwamen. Dat ze wel 90 kilometer zouden doen daar was het iedereen mee eens maar geen 105 km/u. Niemand van de 29 deelnemers die rekenden daar op. Of toch ? Dan is dat het duo Zinken-Coumans in Stein geweest. Dat is mogelijk. Die slimmeriken zijn door ervaring heel snugger geworden en die maken ze niks meer wijs. Toen beiden om halftwaalf buiten stonden moeten ze geweten hebben dat de duiven niet lang meer op zich zouden laten wachten. En ze kregen gelijk. Want nog geen half uur later plofte er eentje bij hun op de plank. Zo plotseling en ongezien. Want toen ze meenden de eerste duif thuis te krijgen zagen ze dat de jonge doffer 1143984 al om 11.56.25 uur thuis was gekomen. Hoe heeft dat kunnen gebeuren vroegen ze zich af. Dat moet een flits zijn geweest en het wekte bij hun de uiterste verbazing op. Maar hebben is hebben en binnen is binnen. Vele liefhebbers van het SS-Maaskant stonden toen nog hoopvol omhoog te kijken. En wat zagen ze? Een mooie blauwe lucht met wat schaarse witte wolkjes er in. Maar wat ze wilden zien dat was er niet. Maar wel kregen ze door de ether het bericht dat bij Thei en Pie in Stien om 11.56 uur hadden geklokt. En die melding was nog niet goed en wel bij iedereen doorgedrongen of de strijd om Sezanne ontbrandde in alle hevigheid. Overal, maar bij sommigen niet, kwamen de duiven binnen. Gezien het mooie weer en de hoge snelheid die de duiven maakten ging men er van uit dat de 92 prijzen bij het samenspel binnen de 10 minuten verdient zouden zijn. Maar dat is niet het geval geweest. De laatste prijs werd om 12.34 uur gewonnen en daarmee had de vlucht 38 minuten open gestaan. En toen was niet alleen de vlucht gedaan maar ook het seizoen van 2019. Helemaal uit ! Hoewel toen de 19 prijswinnaars van deze Sezanne er nog niet aan toe waren. Die leefden nog in vreugde met het behaalde succes. En bij Zinken-Coumans het meest. Zij mogen terug zien op een puik seizoen. Hun successen die zijn ongekend groot geweest. Wel tien keer wisten ze bij het samenspel het Goud te winnen en de keren dat ze Zilver en Brons wonnen zijn wel het dubbele. Nu op deze sluitvlucht waren ze mee met 40 duiven en daarvan brengen ze er 28 stuks in de uitslag. Te beginnen met 1-5-7-8-9-10-12-16-17-18-20 en zo verder. Een litanie prijzen die met veel bewondering bij de concurrentie bekeken werd. Met één woord gezegd : Geweldig. En dat verdient weer applaus en de hartelijke felicitatie. PROFICIAT ! Het was een andere acrobaat die zich meester maakte van het zilver. En dat was niemand minder dan Ger Conjour de Generale kampioenskandidaat van 2019. Deze heeft ook een seizoen gedraaid om van te dromen. Met zijn vijftal als 2-6-13-43-62 zit hij weer fraai voorin. En die zich ook tussen het geweld van die kopstukken kon handhaven dat was Ad Boessen uit Nieuwdorp. Met zijn 3e prijs en de 68e prijs van 4 duiven speelt zich die weer heel fraai in de picture. Een kleine melker maar heel wat keren bij de toppers. De top tien die maakt Harie Driessen uit Urmond compleet. Deze heeft zich dit seizoen ook heel wat keren bijzonder onderscheiden. Dat deed hij met enkele overwinningen en wel iedere vlucht goede series prijzen. En dat deed hij met gemak! De jonge meid Nieve van Es uit Elsloo die liet zich door die sterren in de top tien niet afschrikken. De meid die zat er knap achteraan met 9 prijzen waarvan ze met 11-14-29 een drietal rake treffers heeft. De snooker specialist John Heijnen van de Maasvogels die liet zich ook weer niet afzepen. Met 11 duiven deed die grapjas mee en van dat elftal brengt hij er liefst 6 stuks in de uitslag. Dat is 55% en een schittering met 15-21-27-41-54-56. Na doen! Buiten Jan Schmitz met 9 prijzen en de gebroeders Hensen met 7 prijzen moesten het de 11 andere prijswinnaars met minder doen. Maar wie het kleine niet eert ‘ is het grote niet weerd. Van de 21 liefhebbers kwamen er 2 buiten de tijd van sluiten binnen en deze bezigen de slogan : “Meedoen is belangrijker dan winnen”. En dat is een goede eigenschap.

NAAM                      NO

ZINKEN & COUMANS   1 5 7 8 9 10 12 16 17 18 20 23 24 30 33 34 36 38 39 49 50 52 63 64 79 80 82 87

  1. CONJOUR                    2 6 13 43 62
  2. BOESSEN                      3 68

H.G.J. DRIESSEN            4 22

  1. VAN ES                         11 14 29 47 59 60 66 71 81

HEIJNEN JOHN                15 21 27 41 54 56

JAN SCHMITZ                  19 26 40 44 45 72 74 76 85

COMB. GEBR. HENSEN   25 37 57 89 90 91 92

M.G.M. LEERS                  28 55

  1. PEPELS                           31

RUDI LOOMANS               32 46 53 69

  1. WESTHOVENS             35 65 83 84

P.H. SCHEPERS                42 77

CARMELA MEIJERS         48

  1. LUIJTEN                        51 67 75 78

THOMASSEN & VAN ES 58

  1. COX                                61 73 88

JANSSEN & HERTOG       70

  1. MARTENS                      86.

Pie Schepers.

 

 

Wedvlucht Chalons en Champage 15 sept.

Samenspel Maaskant

Wedvlucht Chalons en Champagne 15 Sept. 2019

Deelname 639 duiven. Los 09.00 uur. 1e duif 11.59.25 uur. Snelh. 1375.782 m/pm.

 De Combinatie Zinken-Coumans ook nu weer grote uitblinkers!

Met 1-2-4-6-7-8-9-10 in de top tien!!!

De weersomstandigheden waren op zaterdag en zondag pieke bello! In alle opzichten voor de duivensport ideaal. Het was niet snik heet maar lekker warm. Mooie witten wolken dreven in de heldere blauwe hemel stilletjes voort en de zon die bescheen dit allemaal met milde stralen. Dit alles zorgde voor een prima zicht terwijl de zon er voor zorgde dat het heerlijk was om buiten de duiven op te wachten. Er stond een matige wind uit westelijke richting. Hierdoor werd de vlucht Chalons en Champagne voor de duiven niet al te zwaar. De duiven die hoefden niet uit hun reserves te putten. De snelheden van de eerste duiven lagen tussen de 1375 en de 1350 meter per minuut. Dat wil dus zeggen dat ze niet afgepeigerd werden. Dat de prijzen bij het samenspel binnen drie kwartier waren verdiend dat is het bewijs. Het was de Combinatie Zinken-Coumans te Stein die het spel aan de gang zette. Om 11.59.25 uur viel daar hun eerst getekende op de klep. Het was zijn jonge telg met ring 1143973 die het hem flikte om de 30 deelnemers bij het samenspel het nakijken te geven en de snelste duif te zijn van de 639 duiven die het concours rijk was. En het werd nog fraaier daar bij hun op het goedje. Het ging stormen. Beiden waren nog nauwelijks van de schrik bekomen met de binnenkomst van “973” of ze kregen alweer een adrenaline stoot. Omdat het begon met duiven te regenen. Aan een touwtje kwamen ze binnen. De ene na de andere! Thei en Pie hadden geen ogen genoeg om ze te zien vallen. Het bleef kletteren en het kreeg bijna geen einde. Met hun uitslag van totaal 25 prijzen die begon met 1-2-4-6-7-8-9-10-11-13-14 van 37 duiven maken ze weer goed de kachel aan. Het is een vaststaand feit dat de winnaars met dit succes en hun klasse duiven al vele jaren de bewondering krijgen van de concurrenten. En nu dan ook weer en nog met de hartelijke felicitatie er bij. Proficiat! Het was overdonderend. En het was Harie Driessen uit Urmond die zich in enigszins bij de storm in Stein staande kon houden. Met zijn 3e prijs en 4 in totaal van 8 duiven zit hij weer voorin en haalt 50%. Wat wil je nog meer? Het is John Heijnen in Geleen geweest die zich niet liet kisten. Met zijn 5e prijs zit hij goed tussen de toppers en met zijn 6 prijzen in totaal van 13 duiven mag hij al zeker niet mopperen. Zo is met deze drie liefhebbers de top tien gevuld en dat is een zeldzaamheid. Van de 31 deelnemers wisten er 24 het papier te raken en moesten er 7 afhaken. Voor die ging het te snel! De fondduiven kwamen te kort!

Alle prijswinnaars proficiat en veel succes op de sluitvlucht. De prijswinnaars waren:

 

NAAM                       NO

ZINKEN & COUMANS           1 2 4 6 7 8 9 10 11 13 14 21 23 29 32 34 36 46 65 74 84 93 133 140 146

H.G.J. DRIESSEN           3 41 59 125

HEIJNEN JOHN               5 16 17 28 31 42

  1. CONJOUR                 12 22 25 26 27 33 35 38 45 50 56 60 64 81 91 104 108 117 135 151

JAN SCHMITZ               15 62 66 76 96 98 112 134 139 153

  1. GIELEN                 18 19 20 24 47 52 54 55 63 101 119 126 137 150
  2. BOESSEN                 30
  3. VAN ES                 37 43 72 73 80 82 90 94 105 106 107 109 120 132 154 156
  4. LUIJTEN                 39 67 69 89 102 113 118 123 128 129 131 141 145 147 152

CARMELA MEIJERS           40 144

THOMASSEN & VAN ES         44 51 57 58

COMB. GEBR. HENSEN         48 68 87 100 115 122 136 159

  1. WESTHOVENS             49 86 88 95 157 158

M.G.M. LEERS               53 71 78 110 143

RUDI LOOMANS               61 99 116 138 149

  1. KUHLES                 70

FRANS LEMMENS             75 83

P.H. SCHEPERS            77 124

  1. COX                     79 85 111 114 130 142

JANSSEN & HERTOG           92 97

COMB FEITER P & A         103 127

  1. MARTENS                 121
  2. VAN DE WAL             148 155
  3. ROELOFS                 160.

 

Pie Schepers.

Wedvlucht Orleans 14 september.

Samenspel Maaskant

Wedvlucht Orleans op 14 sept. 2019

Deelname 52 duiven. Los 08.45 uur. 1e duif 15.15.20 uur. Snelh. 1127.945 m/pm

 De combinatie Zinken-Coumans te Stein weer bloedgoed!

Goud  bij SS- Maaskant en bij de Wefo en Zilver Provinciaal.

 Op zaterdag 14 september was Orleans voor de jonge duiven aan de orde. Een vlucht die nog altijd tot de verbeelding spreekt. Denkende aan de tijd dat op deze vlucht meer dan 150.000 jonge duiven in het nationale concours deelnamen dat roept heimwee op. En nu? Het is met hangen en wurgen gegaan dat bij de afdeling Limburg 850 duiven voor Orleans werden ingeschreven. Dat geeft weer eens duidelijk aan dat de duivensport op sterven na dood is. Maar altijd zullen er laatste Mohikanen overblijven die aan de gang blijven. Op zaterdagmorgen mochten de deelnemers aan de vlucht met genoegen opmerken dat de dag begon met een fris ochtendzonnetje. Trouwens de weermannen hadden reeds lang van te voren verkondigt dat het weekend heel zonnig en mooi zou zijn. En ze kregen gelijk. Het is in deze tijd van het seizoen normaal dat er s’morgens wel vaker mistvorming is en dat was ook nu het geval. Het is daarom geweest dat de duiven te Orleans pas om 08.45 uur gelost werden. Toen dat gebeurde had de zon er voor gezorgd dat er geen vuiltje meer in de lucht was. Het enigste wat de duiven tegen zou zitten dat was dat ze de wind die ze op de snuit hadden waar ze uren lang tegen op moesten boksen. Het was op voorhand een uitgemaakte zaak, meestal altijd, dat de klasse duiven met nog een dik verenpak de wedstrijd zouden gaan maken. En elke deelnemer die had in die hoedanigheid duiven in de strijd. Dat er heel wat meningen waren verdeeld hoe laat de duiven zouden komen dat liep uiteen. Gezien het feit dat de wind matig was om de snelheid van de duiven te drukken was het moeilijk om daarvan een juiste schatting te maken. Maar zo als altijd komen bij benadering de tijden die gedacht werden dat de eerste duiven zouden vallen wel uit. Algemeen werd er van uitgegaan dat de piek wel 70 km/u zouden doen. Dus rond 14.30 uur was bij iedereen alles in gereedheid en werden ogen omhoog gericht. De ene met zonnebril op de neus en anderen er zonder. In elk geval was het vizier bij de combinatie in Zinken-Coumans te Stein op goud gericht. Het is een gegeven dat deze in het spel met de jonge duiven bijna onklopbaar zijn. De vele keren dat ze de boel in het SS-Maaskant hebben opgerold die zijn niet meer te tellen. En in groot verband, zoals bij de Wefo en Provinciaal, al niet veel minder. Want tussen de toppers van Limburg hebben ze een naam verworven die aanspreekt. Op deze Orleans waren ze mee met het ongeluksgetal en dat waren 13 duiven. Degene die nog gelooft dat het getal 13 een ongunstig cijfer is die gaat anders geloven als hij de uitslag van Zinken-Coumans bekijkt. Om 15.15.20 uur werd bij hun de spanning opgeheven. Dat was toen bij hun de doffer met ring 1143942 over de antenne was gegaan. Dat ze op de meldlijst hadden gezien dat Keersemeeckers in Itteren 15.05 uur als eerste een duif had gemeld op een afstand van 430 kilometer werd het stellig voor hun dat ze een kopduif hadden geklokt. En daarmee zat Orleans dus op de wagen. En het bleef op het houterend in Stein niet bij die ene constatering. Van de 13 duiven die ze mee hadden daar van kregen ze er 8 stuks van thuis die na de 440 kilometer nog blaakten van energie. Die 8 stuks brachten schudding bij het SS-Maaskant met 1-2-4-5-6-7-10-11, bij de Wefo met 1-8-20-27-29-39-61-64 en Provinciaal met 2-14-41-50-54-73-130-136. Dat is duidelijk de bevestiging dat de combinatie, met dit behaalde succes, duiven bezitten die bijzondere kwaliteiten hebben. Hoewel het einde van het seizoen in zicht is zit er de kans in dat Zinken-Coumans, in de enkele vluchten die nog te vliegen zijn, nogmaals hun tanden laten zien. Dat is niet uitgesloten. Voor hun overwinning en hun totaal succes worden ze van harte gefeliciteerd. PROFICIAT! Het was Harie Driessen te Urmond die zich met de 3e prijs goed kon vast houden aan de winnaar maar toen was het ook over en uit. Het brons winnen op een zware Orleans dat getuigt dat hij klasse bezit. In Elsloo doen Jan en Herman Hensen alle moeite om op hun niveau te blijven. Maar het is een hels karwei. Met het winnen van de 8e en de 9e prijs van 12 duiven weten ze zich op deze Orleans toch weer op de lijst te houden. En dat geluk hebben ook Jan Schmitz en Pie Schepers gehad. Deze twee, die in hun bescheidenheid een goed duivenseizoen achter de rug hebben, die kwamen nu net voor de bezemwagen binnen. Ze werden respectievelijk als 12e en 13e afgevlagd en dat was net binnen de tijd van sluiting. Het was op het nippertje of beiden hadden voor de eerste keer in dit seizoen een nul in hun prestatieboek moeten noteren. Zonder geluk vliegt niemand wel! De vijf prijswinnaars die worden gefeliciteerd en de 2 verliezers < de kopstukken Ger Conjour en Jean Westhovens > die kregen de hoed op. Ze kregen te proeven hoe “verliezen” smaakt. Dat was sterk zuur en hard bitter!

 

Pie Schepers.

 

Copyright © 2013. All Rights Reserved.