Home

Ellende in overvloed

 

Ellende in overvloed !!!

Een kind op zijn buikje. Golven van de zee spoelen over hem heen met water en schelpen. En ook zand. Hij ligt daar met zijn armpjes langs zijn tenger lijfje. Het leven is het strand, de dood is de zee. Het kind met het donkere kopje en met het bloedrode T-shirt kwam uit het oorlogsgebied in Syrië. Uitzichtloos en hulpeloos op zoek naar wat meer ademruimte in Europa. Het donkere kopje heeft het niet gehaald. Het rubberbootje raakte lek in het zicht van de kustlijn. Plots lag het daar. Het kindje met het knalrode shirtje. Op zijn buikje. Twee kleine handen zonder enig houvast. DOOD. Verdronken, aangespoeld aan de kust in Turkije. Op een plek waar vakantiegangers en dagjesmensen de dag er voor nog dansten. Bier dronken, bikini's showden in alle maten en kleuren. Het leven is mooi. Sommigen dronken ranja met een rietje. Ze lagen in hun blootje, ze zwommen, ze kusten mekaar. De dag er na ligt er een DOOD kind. Op de grens van de grote zee en de grote wereld. En dan opeens is dit strand in Turkije het zinnebeeld van de grootste vluchtelingencrisis sinds de laatste "grote" oorlog. Een kustwachter die droeg het donkere kopje weg. Waar naar toe? Naar wie? Nee, we weten het niet. Geen antwoord. Als ik dit schrijf staan duizenden mensen aan de grens van Griekenland om een veilige plek te krijgen en ze niet krijgen. Ze worden weggejaagd met geweld. Er is bijna geen plaats meer voor die mensen. Ze liggen op straat en onder bomen. Terwijl in de wereld het coronavirus een hot item is. Ik heb toestanden van ellende op TV gezien. Met ogen die nat waren van medelijden. Het dode kindje had mijn ziel geraakt. Ik haalde me voor de geest dat ik zelf in die boot zat en dat die kapseisde. Spartelend in de golvende zee en zag ik dat mijn kind door het water werd opgeslokt. Hoe afgrijselijk! Het heeft me danig ontstemd. Hoe kunnen deze mensen geholpen worden? Ik maakte me boos op de wereldleiders. Omdat ze het zover hebben laten komen. Wat betekent dan “ de rechten van de mens ” ?  Ook Libiërs, Syriërs, Irakezen, Afghanen, Somaliërs, Eritreeërs: ze zijn toch ook mensen. Zoals jullie en zoals ik. En onze kinderen hoeven niet aan te spoelen op een vakantiestrand ergens in het zand van Turkije. Zelfs zwarte, bruine of donkere kopjes hebben, godverdomme, recht op leven en toekomst. Waar dan ook. Op de vlucht gaan dat doet niemand voor zijn plezier. Ik kan daar moeilijk mee over weg. Waar zijn onze grote en zo belangrijke wereldleiders. Ze hebben geen antwoord. Wel hebben ze veel miljarden euro’s voor oorlogstuig te maken. En vandaag slapen mensen en kinderen in verschillende landen van europa buiten in de regen. Ik zit binnen en kijk naar sport op TV. Het is 11 graden op deze dag in maart. Mijn duiven blijven op het hok. Geen kat en ook geen hond zie je op straat. Het is te koud en miezerig buiten. Nee, het interesseerde me geen zier dat Fortuna en VVV onder aan bengelen in de eredivisie. Compleet toch onbelangrijk op het moment dat nog maar net een kindje met een donker kopje en een rood shirtje zijn leven heeft gegeven voor een beter bestaan. Wat mij betreft mag iedereen deze zin nog wel drie keer nalezen. Ik wens iedereen een goed bestaan in een vredige wereld. En dat het mag gebeuren dat de vluchtelingen weer naar hun land terug kunnen keren waar ze weer in vrede kunnen leven. Dat het onmogelijke werkelijk mag worden……

Pie.

                    

 

 

 

 

Copyright © 2013. All Rights Reserved.