Home

Voetje voor voetje

Voetje voor voetje!

 Met de nodige voorzichtigheid kunnen we weer beginnen met te leven. Nog niet “Ful Time” maar voetje voor voetje. Bijna twee maanden lang lagen we stil. De meeste tijd was dat vlak bij huis en voor de buis. Of tussen de duiven op het hok. Het enigste uitje wat ik had dat ging naar de winkel en naar de bakker. En verder ook niet veel meer. Het magere contact wat ik had was van mijn buurman die soms ongevraagd aanbelde om te vragen hoe het met me ging. En dan ook nog op afstand. Zelfs mijn zoon en m’n dochter hielden afstand. Via de App en Skype had ik met die wel contact maar dat voelde zo koud. Maar gelukkig wordt het leven weer anders. We mogen nu weer met meer vrijheid naar buiten om overal te wandelen. En dat met minder angst om besmet te worden. De vrees bestond immers dat je wantrouwend aangekeken werd. Als je ook nog even moest hoesten dan werd je al helemaal als een paria bekeken. Nu zijn buiten op straat al weer redelijk meer mensen te zien, maar nog lang niet zo veel als gebruikelijk. Maar afstand houden is nog altijd het ‘credo’. Dat weet iedereen en het is opmerkelijk dat de massa zich aan deze maatregel houden. Kennelijk is er een sterk besef van saamhorigheid als het gaat om niet-meer-samen te mogen. De vorige week vrijdag bij het inzetten van de duiven werd dat door mij echter als frustrerend ervaren. Het afstand houden met mijn clubgenoten dat was voor mij iets dat ik nog nooit had meegemaakt. Nee, zo’n duivensport wilde ik niet. Geen zak aan! Dat gevoel zal ik wel niet alleen hebben denk ik. Degene die blij is dat hij in zijn eentje met zijn duiven bezig is dat is een bijzonder iemand. Als ik de geluiden van andere liefhebbers hoor dan ben ik het niet alleen die erg baalt van de toestand. Met de plicht om afstand te houden is die ergernis nog duidelijker geworden. Duivenmelkers zijn individuen die zich nu noodgedwongen missen en er onder lijden dat ze samen niet kunnen melken. Ze zullen straks hun geluk niet op kunnen als de tijd komt dat ze weer onbekommerd in het inzetlokaal samen kunnen zitten om over de sport te praten. En opeens kwam er weer kleur in onze hobby. Toen we het bericht kregen dat de duiven weer naar Frankrijk in mochten werd iedereen heel vrolijk. Het pepte ons zelfs op! Alle beetjes helpen. Duitsland uit en Frankrijk in, dat is het begin. Op de trainingsvlucht vanaf Blankenheim hebben we kunnen warm draaien zodat we nu meer gevoelsvol zijn geworden. Maar als ik voor me zelf mag spreken dan wil ik niet te hard van stapel lopen. Dat vele Europese landen de regels versoepelen wil niet zeggen dat het ‘corona gedoe’ van de baan is. De wereld gezondheidsorganisatie vreest dat elk moment een nieuwe uitbraak volgt. En dan? Dan zijn we nog verder van huis misschien. Dat Mark Rutte met het nieuws kwam dat op 1 juli de sportscholen met kantines weer open kunnen dat hoort veelbelovend aan. Maar samen naast mekaar aan de bar zitten te pimpelen dat mag nog niet. Ook niet samen aan een statafel. De anderhalve meter afstand die blijft van kracht. Vele duivenclubs kunnen zelf hun broek ophouden met de opbrengst uit de kantine. Maar nu valt niks te consumeren. Als dat nog lang duurt dan wordt het penibel. Dan zal het water tot aan hun lippen komen en is een faillissement onvermijdelijk. En dan is het einde oefening! Maar laten we er van uitgaan dat het zover niet zal komen. Als ik deze suggestie op het papier laat komen is dat vooralsnog mijn eigen visie. Ik ben een optimist en zeker geen pessimist. Ik zou in mijn nopjes zijn als ik gauw weer de winnaars van de wedvluchten een veer op hun hoedje kon steken in mijn verslaggeving. Ik hoop dat dit er gauw van komt en dat het duivenseizoen nog een sportieve duur mag krijgen. Nu spelen we nog maar om te trainen en wanneer het zal zijn dat er gevlogen kan worden voor prijzen is nog een vraag. Daar is immers competitie voor nodig en die is noodzakelijkerwijs, en jammer genoeg, nog niet aan de orde. Maar laten we niet wanhopen, het begin dat staat er aan te komen. Aan alles komt een einde en dus ook aan dat verdomde virus wat de naam ‘corona’ heeft. Ze mogen het van mij cadeau hebben……

Pie.

Copyright © 2013. All Rights Reserved.